1- امپلی فایر کلاس: A این امپلی فایر ھا،از نظر کیفیت بهترین تقویت کننده ھا ھستند.لامپ ھای خلا نیز در
ھمین دسته قرار میگیرند.لامپ ھای گاھا با قیمت ھای ملیونی،برای سیستم ھای ھای فای و بسیار با
کیفیت.اما در نوع ترانزیستوری،این امپلی فایر ھا جوری طراحی شده اند که ھمیشه ترانزیستور انها روشن و
در نقطه کار مشخص خود قرار بگیره،و به محض ورود سیگنال اون رو تقویت کنه و به خروجی بده.
مزیت:امپلی فایر بسیار با کیفیت ھست،به خصوص اگر از ترانزیستور ھای خوب استفاده کنیم.پاسخ فرکانسی
امپلی نیز تقریبا خطی تره و نسبت به فرکانس ھایی که دامنه ضعیفی دارن ھم حساسه و اونا رو ھم تقویت
میکنه.پس بهترین گزینه برای امپلی فایر ھدفون ھاو برخی از اسپیکر ھای مانیتورینگ،سیستم ھای ببا کیفیت
بسیار بالا است.
معایب:1-بازده ی بسیار کم،از بین 6تا نهایتا 25 درصد،برای مثال شما اگه یک امپلی فایر 30وات بخواھید
باید حداقل از ترانسفورماتور و ترانزیستور ھای 100وات در مدار استفاده کنید.این اطلاف برای مصرف کننده
ھای کم توان تر مثل ھدفون ھا،پری امپ ھا،توجیه داره چون باز ھم در کل میبینیم توان زیادی در مجموع
مصرف نشده اما برای اسپیکر ھای بزرگ،خیلی پ ھزینه ھست.2-حرارت بالا و داغ شدن زود ھنگام،به طوری
که گرمای زیادی تولید میکنه و اگه خصوصا این گرما برای توان ھای بالا باشه،دفع کردنش سخت تر ھست،و
به ھمین علت چه ترانزیستور و چه لامپ خلا ھر دو ھنگام گرم بودن از نظر الکترونیکی حساس تر شده و در
صورت یک اشتباه کوچیک(مثل اتصال کوتاه کردن خروجی)به طور سریعی میسوزند.
2امپلی فایر ھای کلاس:B اگر ما ترانزیستور خروجی امپلی فایر رو روشن نکنیم و بذاریم خاموش بمونه و
بعد از اومدن سیگنال روشن بشه،در این صورت ما یک امپلی کلاس B طراحی کردیم.اما مشکل اینجاست که ترانزیستور بسته به نوعش،که پیوندی باشه یا اثر میدانی،و در نوع پیوندی باز ژرمانیومی باشه یا
سیلیکونی،یک مقدار از ولتاژ ورودی رو برش میده تا به استانه روشن شدن برسه بعدش شروع به تقویت
میکنه.این ولتاز در ترانزیتور ھای ژرمانیومی چیزی حدود 2.0ولت و در ترانزیستور ھای سیلیکونی 7.0ولت
است.اما چون سیلیکونی ھا رایج ترند معمولا از سیلیکونی ھا استفاده میشه.اما مشکل اینجاست که این ولتاز
مورد نیاز تا استانه روشن شدن روی شکل موج ما اعوجاج میندازه و باعث بهم ریختگی صدا و تقویت نشدن
فرکانس ھایی با دامنه کمتر میشه که اصلا مطلوب نیست،بنا بر این اگر چه ما تونستیم بازده رو ببریم بالا و به
زووور تا 50درصد برسونیم اما امپلی فایر کلاس B برای کار صوتی فقط در حد یک تعوری باقی میمونه و به
ھیچ عنوان ازش استفاده نمیشه.
3امپلی فایر کلاس: AB اگه ما بیایم یه کاری کنیم که ترانزیستور ھا نه ھمیشه روشن باشن که مثل
کلاس A تلفات و گرما بدن،و نه ھمیشه خاموش که باعث اعوجاج بشن،اون وقت ما یک امپلی فایر
کلاس AB درست کرده ایم.پس ترانزیستور ھا در این روش در استانه روشن شدن قرار میگیرند که نه میشه
گفت خاموش ھستند نه میشه گفت روشن.این بهترین نقطه کار برای یک تقویت کننده ھست که تا به محض
اینکه سیگنال بیاد تقویت کننده روشن بشه و مشغول تقویت اما وقتی سیگانال نیست خاموش بشه و تلفات
ایجاد نکنه.پس برای این کاب باید ترانزیستور ھا رو با یک ولتاژ 7.0 دیگر بایاس کنیم تا در استانه روشن شدن
قرار بگیردن.این کار با سه روش(1-تقسیم ولتاژ مقاومتی2-دو یا چند دیدود پشت سر ھم3-رگولاتور
ترانزیستوری)ایجاد میشود که در پستی جداگانه به ان خواھیم پرداخت.بازده این امپلی فایر ھا رو حدودا 65
درصد در نظر میگیریم.مزیتش کیفیت مطلوب این امپلی فایر ھا،بازده بسیار بالا تر نسبت به کلاس A و کاربرد
تجاری اش ھست.
4امپلی فایر کلاس:C این امپلی فایر ھا عموما برای بازده بالا طراحی شده اند اما تنها بخش کوچکی از
سیگنال ورودی را تقویت میکنند که برای مدار ھای مخابراتی مناسب ھستند اما ھیچ جایگاھی در مدارات
صوتی ندارند،به این خاطر که باعث خرابی صدا خواھند شد،تقریبا ھمانند امپلی فایر ھای کلاس B اما در
سطحی وسیع تر!
-5امپلی فایر کلاس:G امپلی فایر کلاسabرو اگه بخواھیم برای توان ھای بالا تر استفاده کنیم،باید بازده رو
باز ھم ببریم بالا.پس در امپلی فایر ھای کلاسg، برای استفاده از ولتاژ بالا مثل 1400ولت در خط تغذیه که
بتونه بلندگو ھایی با توان و امپدانس بالا رو ساپورت کنه،ولتاژ تغذیه رو به نصف تقسیم میکنیم که میشه
70ولت،حال،از دو طبقه ترانزیستور استفاده میکنیم که ھر کدوم به 70ولت پایینی یا بالایی وصل شده اند،ان
وقت میشود با ترانزیستور ھایی که جریان بالایی میدھند اما با ولتاژ زیاد میانه خوبی ندارند امپلی فایر ھای
ولتاژی دست کرد.
-6امپلی فایر کلاس:h این کلاس امپلی فایر ھمانند کلاسg است با این تفاوت که مثلا از 135ولت،5ولت را
روی 1 ترانزیستور و 130ولت دیگر را روی بقیه ترانزیستور ھا میاندازد.با این کار کیفیت افزایش قابل
توجهی پیدا میکند،و باعث از بین رفتن کامل اعوجاجی که در کلاس B وجود داشت و این اعوجاج به طور
ناچیزی در کلاس AB نیز وجود داشت،میشد و ھم باعث افزایش راندمان و ھم باعث افزایش قدرت میشد که
برای ساخت امپلی فایر ھایی تا توان 1500وات وات واقعی کاربرد داشت...
7امپلی فایر ھای کلاس:D ترانزیستور ھای ماسفت،حرف زیادی در بین امپلی فایر ھا و تقویت کننده ھای
سیگنال انالوگ برای گفتن نداشتند،اما در مدارات سوییچینگ،بهترین بودند.سرعت بالای سوییچ زنی این
ترازیستور ھا،اونا رو ایده ال برای مدارات دیجیتال کرده بود و راندمان بسیار بالایی داشت...پس چی میشد
اگر این ترانزیستور ھا در صنعت پر تلفات صوت و امپلی فایر ھای سیگنال انالوگ جا خوش میکردند،اما
چگونه؟برای ساختن یک امپلی فایر کلاس D ابتدا نیاز بود سیگنال انالوگ را به طریقی به دیجیتال تبدیل
کنیم،سپس به مانند سوییچ زدن ان را تقویت و در نهایت دوباره به سیگنال انالودگ تبدیل کنیم.پس یک امپلی
فایر کلاس D از سه تا بخش اصلی تشکیل شده:1-مدولاتور PWMکه سیگنال انالوگ رو به روش PWM به
دیجیتال تبدیل میکرد2-تقویت کننده،که شامل ماسفت ھای قدرت و درایور ھای انها بود3-دمودلاتور:وسیله ای
که سیگنال دیجیتال رو دوباره به انالوگ تبدیل میکرد(بلندگو نمیتونه سیگنال انالوگ رو پخش کنه.).مدولاتور ھا
ابتدا سیگنال صدا رو با فرکانسی در حدود 250تا حدود 600به روش مدولاسیون عرض پالس مدوله
میکنند،سپس این سیگنال اماده ی سوییچ زنی ھستند و توسط ماسفت ھا سوییچ زده میشوند و در نهایت
توسط یک فیلتر پایین گذر شامل سلف و خازن و مقاومت،سیگنال دمودوله شده و به حالت انالوگ باز
میگردد.مزیت امپلی فایر ھای کلاس D بازده ی بسیار بالای انها و چیزی بین 90تا95 درصد است،و گرمای
بسیار ناچیزی تولید میکنند.اما به چه قیمتی؟امپلی فایر ھای کلاسD ھنوز اول راه اند.کیفیت بسیار پایین تری
نسبت به امپلی فایر ھای کلاسA داشته،و در عوض بسیار مناسب برای ساب ووفر ھا ھستند چون در
فرکانس ھای پایین بسیار خوب عمل میکنند و قدرت قابل ملاحظه و کیفیت خوب(فقط در فرکانس ھای
پایین)دارند.ھنوز تکنولوژی انها به قدری نیست که حتی بشه گفت حداقل از کلاس AB کیفیت بهتری دارند،و
اصلا برای پروژه ھای کیفیتی مناسب نبوده و بیش تر به درد ساب ووفر ھای ماشین و در نهایت ساب ووفر
ھای PA میخورند،چون قدرت بالایی دارند...
